Krabulec

I hate art

2012-02-06T04:35:00.000-08:00

I listened to a radio show about art, modern art, their definitions and their public perceptions. It started with experts in studio ostracizing some journalist who earlier that week admitted to not understanding modern art. Then they went on to wagging their figurative finger at the general public who stubbornly appreciates the wrong kind of art. The message of the show was the following:
People wrongly assume that

for something to be called art, it must involve a great deal of skill or effort
art has something to do with beauty and creating things that you would want to look at, listen to, watch, etc.

when in fact

the purpose of art is to 'ask important questions'
pandering to human emotions is only art if it is used to convey complex hidden 'meanings'
art that pursues beauty, tries to be pleasing, not ugly is not art, it's kitsch

It follows that

you have to be educated to understand art (especially the modern variety)
if you don't, you should be ashamed of yourself
modern art should be taught at schools

This whole fiasco of a talk show perfectly illustrates the three things I love the most about humanists:

1. Their belief in the magical power of words

There was a famous performance in a Warsaw art gallery a couple of years ago consisting of a lady peeling potatoes. Countless discussions ensued about whether or not it was art or even 'real art'. Not once have I heard an expert saying: 'Listen guys, it's just a word. Words have meanings that we assign to them. These meanings change in time. We can call it art or kitsch or potArtoe or any other word you can think of because it won't change anything. Why don't we instead discuss whether it's great or shitty, interesting or boring and do we want more of it in our galleries? After all, if it's a worthless piece of shit it will stay this way no matter which word we choose to describe it'. This is such an obvious observation I'm a little embarrassed to write it (hence the third person). Yet somehow artists and critics manage to miss this point completely. As long as something fits the nebulous definition of 'art' (which they themselves invented), it automatically gets thrown into a box labeled 'awesome stuff that everyone should try to understand and admire and if you don't, there must be something wrong with you'.

2. Chutzpah
Guys have cojones; gotta give them that. I can understand art community's reluctance to call video games or designer clothes art. But do you know what else wouldn't qualify as art (according to the criteria mentioned earlier)? The works of Shakespeare, da Vinci and any music ever written. Stunning. To claim that feces in a can is more of an artwork than Sistine Chapel (because it 'asks important questions') - this is a whole new level of hubris.

Not pictured: humility.

3. Their utter inability to question dogma

The other thing that I literally never heard anyone say is: 'Why do we care about this 'art' thing anyway? What is so great about it? In what ways exactly, watching a woman peel potatoes makes you a better (wiser?) person? I know that some of us love it, but is this enough of a reason to shove it down everyone else's throats? After all, there are people, who enjoy shooting hogs from a helicopter and I don't see it becoming the mark of a cultured person.' You can despise fishing or cooking or jogging and nobody will think less of you for it. You can even get away with hating sports or video games. We have discussions about merits of abortion, religion, even pedophilia, but questioning the value of art - it simply doesn't happen. Don't get me wrong - art certainly has entertainment value (so does hog hunting). Maybe there's even more to it than that. It's entirely possible that art

fights dementia (like solving crosswords)
helps develop empathy (like taking care of a pet)
helps children develop cognitive skills (like video games)
raises IQ scores (like solving IQ tests)
or maybe it doesn't really help any of the above - maybe appreciation of art is CAUSED by high IQ, empathy and so on (in which case promoting art would be quite pointless)

Any of these would be a valid point in art's defense (if proven true) but none of them would justify the quasi-religious reverence the art has in society. None of them gets mentioned by humanists, anyway. Firstly - they feel no more need to base their beliefs in evidence than young-Earth creationists. Secondly - they know that using objective criteria to evaluate art would spell a disaster for modern art - for even if a trip to Louvre makes you smarter, it's highly doubtful the same applies to watching the potato-lady. Lacking in entertainment value, the only thing the modern art has going for it is snobbism and critics approval. If you take that away, only a can of feces remains.

So, what gives art (or even just the word 'art') so much power over our imaginations? It's simple. Throughout human history there were people, who made paintings, sculptures, plays, books, and other things for the rest of society to watch, look at, enjoy and admire. Some of them were so skillful, their works are still remembered thousands of years later. It is because of them that societies came to associate 'art' with greatness and universal beauty. More recently, modern 'artists' came. They didn't have the skill and the guts to compete with the giants before them, but still wanted the fame and respect that comes with the job. So they hijacked the word 'art' and gave it a new bizarre meaning that fits them even though it doesn't include the things that made art great in the first place. They hoped no one would catch up to them, but we did. God, I hate art.

Humanists - my manifesto (and a disclaimer)

2012-02-06T04:34:00.000-08:00

When I was a kid, I hated humanities with a passion. I used to get into arguments with all the artsy types, the philosophy geeks, the Woody Allen wannabes - all the Tolstoy-quoting, jazz-listening, cardigan-wearing, coffee-drinking smug bastards in my school*. But it wasn't just about a bunch of snobby kids at school. We live in a culture where not enjoying Shakespeare makes you a social pariah but "I hate math too" is a cherished icebreaker, where quoting scientific data gets you "lies, damned lies and statistics" but quoting Latin wins the discussion, where suddenly everyone with a tv is a psychologist but it's ok to not know the freaking conservation of energy. And don't even get me started on science vs humanities depictions in Hollywood. These things used to bother me to no end. But a couple of years have passed and I thought I have forgotten my juvenile pet peeve. Maybe I have matured or maybe the society did (I think you can see, where this is going). Turns out - neither. I simply wasn't getting enough exposure to the irritant**. All it took was for me to add some old friends on facebook, start listening to radio and it all came back like a Vietnam flashback in a Chuck Norris movie.

In the next couple of entries I'm going to rant about humanities and their acolytes whom I shall - for lack of a better word - call 'humanists'***. The term 'humanities graduates' might be more familiar but it is too long and it would suggest that these people are somehow less obnoxious prior to graduation (they're not).

Disclaimer

Some of you are inevitably going to get offended because 'I'm a/an humanist/artist and I'm not like that at all'. I know. I know, that not all of you are like that. Probably not even majority of you. The problem is - the ones that are like that - they are the loudest, they get the most mainstream attention and they give you all a bad name.

*yeah, I know there's a name for all that, but this was a time when hipster wasn't a thing yet, not where I live. Lacking the clinical description of the condition we had to learn to recognize and despise them on a case by case basis.
**for the same reasons, I wasn't getting enough exposure to sunlight - Lineage II, anime and physics
***clash of notation with the British atheist movement entirely unintended

Women in science or chix cant math

2011-06-16T03:54:00.000-07:00

Recently, I came across an interesting article by Philip Greenspun regarding the real reason behind the deficit of women in science. The long and short of it is: smart women are smart enough to get better jobs elsewhere, while smart men stay in shitty academic positions out of misguided ambition. I agree with it for the most part, but I wouldn't be true to my principles if I didn't take this opportunity to alienate half my readers by putting my two cents in.

Let's get one thing out of the way first. Everyone knows it, nobody is allowed to say it in public. Harvard president was fired for implying it and Greenspun skillfully avoids it in his text.

Women are inferior at math and all-around less intelligent.

There, I said it. Feel free to get offended and tear me a new one in the comments. In fact, anticipating the outrage I prepared a preemptive FAQ:

Q: Actually, according to statistics girls all around the world get the same or even slightly better grades in math exams and aptitude tests then boys their age.
A: Let's be honest with ourselves: statistical human being is a (functionally) illiterate moron. You can train a monkey to pass those tests. The only thing the statistics tell us is that female monkeys are a little tamer which makes training easier.

Q: If it's not tests and grades, what else evidence do you have?
A: You want pure talent? Go to the hall of fame of the International Mathematical Olympiad. Or any mathematical Olympiad for that matter. Or any programming competition. See how many female first names you can find there. You're saying that girls aren't encouraged enough to participate in these? Ok. You must be trying really hard not to see this. Try counting females among:

the makers of the wittiest webcomics
the cleverest bloggers
your favorite writers
the most acute movie critics

If you counted more than 20%, you're cheating.

Q: This is bullshit. I'm a woman, and I'm 100 times more intelligent than you! Asshole.
A: That's terrific. You know what you can write that would better prove your point than an angry comment? A research paper. Or a novel.

Q: But Emmy Noether and Marie Curie were women and...
A: I didn't say that every man ever born was more talented than every woman ever born. But the fact that you have to resort to examples born in 18 hundreds is saying something.

Q: You can bring up some anecdotal evidence, but you can't really prove that men are smarter!
A: True. This statement is only meaningful because I can't prove it. If I were to confine myself to facts I can prove, all I would be able to say is: men have more Y chromosomes.

Q: I bet you're a sad, pathetic loser, forever alone in your parents' basement. You're bitter because no woman would ever come near you and your inflated ego.
A: :(

That being said, this is not what stops women from pursuing academic careers. You see, contrary to popular belief, it doesn't take a rocket scientist to make a... well, a rocket scientist. Don't get me wrong - science is hard - it is just not that hard. Take quantum mechanics for instance. Sure - it's abstract and counterintuitive. But anyone who learned it knows that it isn't nearly as big a deal as popculture makes it out to be. If you have enough free time and mental capacity to learn a foreign language, you could easily learn QM instead (and that is including the time spent on preliminaries like algebra and classical mechanics). My point is: if a woman can be a successful doctor or lawyer (and there's no shortage of those) then with the same amount of effort she would become a decent scientist. Why doesn't she? This one's simple: doctors and lawyers get better money, better hours, more respect and they can really make a difference. The question you should be asking is this: what makes males choose science despite all of that? According to Greenspun it's their unrealistic expectations, ambition, testosterone-driven competitiveness and lack of foresight. Maybe it works like this in Ivy League universities, where you can't throw a rock without hitting a nobelist. But in the world's scientific outskirts like Poland, grad students are all painfully aware that there's neither prestige nor money to be had in academia. And it doesn't stop them (the males) from trying. This brings me to the most interesting and relevant observation in the Greenspun's article:

A lot more men than women choose to do seemingly irrational things such as become petty criminals, fly homebuilt helicopters, play video games, and keep tropical fish as pets (98 percent of the attendees at the American Cichlid Association convention that I last attended were male). Should we be surprised that it is mostly men who spend 10 years banging their heads against an equation-filled blackboard in hopes of landing a $35,000/year post-doc job?

This is exactly it! The key difference between sexes that makes males dominate the following groups:
- scientists
- suicide bombers
- Klingon speakers
- 4chan users
- cult leaders
- stamp collectors
- political assassins
- conspiracy theorists
is this: men are fucking crazy!
Not convinced? Try to guess the sex of each of these people:

spent 15 years and over 4*10^6 matchsticks building a 20ft long replica of an oil platform [a real person]
got his/her arm chopped off and transplanted to his/her twin (who has now 3) [google it]
made up a new moral system in which the ultimate goal of all human endeavours should be to increase the total intelligence and knowledge in the universe. Doesn't care if it's human, artificial or alien intelligence. Makes life decisions accordingly - got a PhD in theoretical physics, then turned to neurobiology. Wants to artificially modify human sense of morality so that everyone shares the same goal. [a person I know]
found a proof that Einstein was wrong, and now spends every waking hour harassing scientists hopelessly trying to get this message across [a lot of real people, actually]

How many of these, do you think are women? You guessed correctly. None*. There's nothing more manly than devoting one's life to a comic_book_villain_insane idea this side of a lumberjack wrestling a grizzly on a volcano**.

This is not to say that women can't be as passionate or as irrational. There's plenty of them dedicated to various charities - which is admirable but not crazy - and there's the whole phenomenon of fashion - which is retarded but understandable. After all it's just women seeking approval of other women and gay men. The thing that is male-specific is the devotion to something both impractical and completely unprofitable. It's the sweet combination of hardheadedness and crazy for the sake of crazy.

We've established that it's not their subpar cognitive abilities but rather their down-to-earth attitude that is responsible for the underrepresentation of women in science. Furthermore, it is entirely possible that all the cases of male intellectual superiority that I pointed out in the FAQ, are like that. I.e. they can be traced back not to differences in intellectual potential but differences in motivation and priorities that influence how does one act upon that potential. That may very well be, but I don't see how this is any less offensive to women than telling them that they're downright stupid. After all, it is exactly this Darwin-defying element of selfless impracticality that sets us apart from animals. All the greatest works of art, literature and science*** humanity is so proud of, we owe to stubborn men pursuing their chimerical dreams in the time they could have spent making money, socializing or watching Grey's Anatomy. Is it any consolation for you women, that you're making us sandwiches while we're solving equations not because you wouldn't understand equations but because you have no aspirations beyond sandwiches?

*And don't tell me it's the social pressure that prevents females from acting like this. Because nutty basement crusaders are all about conforming to social norms.
**with a beer in his hand and a bacon-cigar in his mouth. Riding a shark.
***as well as all the religions, ideologies and political systems

About this blog

2011-05-18T03:55:00.000-07:00

Why blogging is not my thing
I never intended to start a blog. There are two reasons for this and me not being vain enough to bore others with my thoughts isn't one of them. I have a lot of interesting and original things to say, unfortunately the interesting ones aren't original* and the original ones are not that interesting. Well, that hardly ever stops anybody from cluttering the blogosphere with their bullshit. Then there's the other thing. You know that guy who has strong opinions on every minor thing in the universe? From types of fonts through obscure indie metal bands to conflict in the middle east. I know you do - he is the one commenting all the links on your fb wall. Tv pundits and retired mathematics professors are particularly guilty of this. The problem with me is - I'm that guy in reverse. I am clinically uncertain of everything besides basic math (and even in this area I have some doubts). Every time I post on the internet, I agonize over each statement I make in fear it might be wrong, or worse - meaningless. And unless I'm just relaying cold, boring facts, I can never be sure. This is why instead of posting I just sit back and shut up most of the time. Bertrand Russel famously said that "the whole problem with the world is that fools and fanatics are always certain of themselves, but wiser people so full of doubts". It certainly feels like the truth, but don't I know some really wise people who seem quite sure of their views and are very verbal about them? Are they maybe not that wise? I honestly don't know.

How did this blog start then?

Like all great inventions this blog is a product of laziness. In short: i learned about a shocking fact that was at the same time highly entertaining, 100% true and generally unknown. Tired of retelling the story to each aquaintance I met, I decided to write it down and just send everybody the link. In the form of a blog seemed the easiest way to do it. In case any non-polish speaker ever reads this, my shocking story was this: Poland's most renowned economic university theaches pseudoscience under the guise of "Technical Analysis" course. The whole field of divining the future from stock charts is questionable to say the least, but what passes for science in this lecture is downright absurd. Pseudosciences that found their way into the curriculum include: astrology, numerology and ermanometry - which is probably the dumbest thing i have seen in my life**:

http://www.ermanometry.com/

Seriously - check it out, it will enrich your life. After having dealt with the TA nonsense i abandoned the blog and went on with my boring life.

What made me revive it?

Someone convinced me that every young scientist (like me) should practice written communication, especially if he is not a native english speaker (again me). And the medium of a blog is as good as any. I could of course just write for myself and not show it to anyone, but where's the fun in that? So with this new goal Craboyle returns. Having depleted the only topic in the middle field on the Venn diagram of originality, entertainment and accuracy I will have to cut back on some of these qualities. There will be rants about things I don't know shit about, unfair generalizations, name calling, obscure references, unintelligible jargon and disregard for social norms in general. In other words - your average personal blog. Minus the holiday photos, favorite bands and family stories. Expect new entry once a month - I can't be bothered to update more often, plus this is roughly the frequency at which i come up with a semi-original thought.

*this sentence for example - it's taken from Hugo Steinhaus' review of some young mathematicians thesis

**i know what you're thinking - "clearly, the guy has never been to 4chan". Not true. Anybody can be 4chan-stupid but it takes college education to make someone ermanometry-stupid

TvTropes and the polish education

2011-04-15T12:09:00.000-07:00

In case you don't know: TvTropes is a highly addictive wiki based site devoted to tropes or "tricks of the trade for writing fiction" (also: where have you been hiding last couple of years?). Motifs, clishes, symbols and other literary (for lack of a better word) devices are named, analyzed, compared and divided into categories each with dozens of examples in movies, tv shows, novels, comic books, video games and other media. I won't be the first to say this (http://xkcd.com/609/), but this site is entertaining as hell and once you start the Wiki Walk, it's really hard to stop.

One evening, I wanted to look up some video game on Tv Tropes. Two hours and twenty open tabs later, reading about christian symbolism in anime I was struck with sudden realization. What I've been doing at that point was EXACTLY what the teachers were trying to force me to do throughout six years of middleschool and highschool. I used to hate that shit! And I was far from alone with this attitude. Polish classes* were notoriuos for being boring, derivative and complete wastes of imagination. Interpretational analysis (particularly of poetry) was the worst. It consisted of finding hidden meanings where there weren't any, using the same couple of keywords to describe every literary work ever made and trying to guess which interpretation the teacher had in mind. It wasn't hard as much as it was insulting. It took me five years to recover from this trauma and discover that comparing, analyzing and categorizing fiction doesn't have to be a chore.

What happened is this: polish teachers took an activity (trope hunting) that people do voluntarily on their own (and very much enjoy) and with the use of chalk, blackboards and ancient academic terminology turned it into a form of punishment and an object of derision. How could they screw it up so badly? It's understandable that kids hate math - you have to put in some effort first to enjoy it. But literature, culture? Everyone absorbs it one way or another, and nearly everyone talks about it sometimes. So to make it this awful requires special kind of teaching skills. If they can keep up this level of incompetence, they can probably stop teenagers from having sex just by making it a mandatory class.

*to any of you nonexistent non-polish readers: I'm polish, so polish class means basically literature class

Worried you might be a mathematician?

2011-03-12T09:25:00.000-08:00

Are you? I used to be. But fret no more! There is a foolproof way to quantify your inner mathematician. The test is quick, painless and has nothing to do with how many digits of pi you have memorized or how fast can you do integrals. This is not what math is about. And we are not testing, whether you are a high shool science geek, we are testing if you really are a mathemetician inside, regardless of current profession. The test is based on a story of a farmer

http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/bosnia/7899549/Man-claims-aliens-targeted-his-home-with-meteorites.html

whose house was apparently struck by meteors 6 times during last couple of years. He believes it's aliens who are messing with him, and he reinforced his roof in case they do it again. Anyone with half a brain cell knows that meteor strikes are random events and being struck once neither increases nor lowers your chances of being struck in the future*. This is why it is completely pointless to buy a new roof after being hit - the probability that you will need it is still the same it was before - virtually zero. But even if you are perfectly aware of that, after the 100th meteorite you would certainly give up and buy the damned steel roof or move to another house ... Or would you?

So here comes the test. The answer to the question is the amount of pure mathematician in you on a scale of 0 to Paul Erdős**.

How many verified meteor strikes would it take to convince you to buy a steel roof and an insurance?

If you answered:

0, i would buy it just in case

- Congratulations! You are definitely not a mathematician. Plus the steel roof will go nicely with your tin foil hat.

- Congratulations! You don't know the first thing about probability but at least you are not a mathematician!

2, 3

- Congratulations! You are not superstitious but you know better than to argue with reality.

- Borderline case.

Sane ends here.

- I have bad news for you. The test was positive.

50+

- You are a mathematician with a death wish.

1000+

- You are doing it on purpose.

No finite number of meteors would convince me.

-Congratulations! Your Erdős number is <1.

If you passed, go test others. Test your friends, test your family - just to be on the safe side. In particular test all the professors you know. It would be interesting to know how many sleeper cell mathematicians are there among other scientists, and how many practicing mathematicians are sane. Send me the results.

*mathematician would say that it's a Poisson process.

**gauss would be such a nice unit of inner mathness, shame it's already taken

Did you believe the farmer's story explanation involving magnetic anomaly attracting meteors? If yes, then i have another good news for you - you are not a physicist either!

The perfect analogy and how I came up with it

2011-02-14T05:40:00.000-08:00

Some time ago i witnessed a discussion about the legalization of drugs. While i don't really care about it one way or another, this particular conversation caught my eye* because of the sheer ridiculousness of the arguments in favor of legalization ("alcohol is more dangerous than crack"). One such claim especially made me think:

- people use drugs to achieve altered states of consciousness, it can be a mystical experience and can lead to significant spiritual advancement and government doesn't want this

Whatever "spiritual advancement" may be - i thought - it is certainly not something that you can get a prescription for. Regardless of who you consider spiritually advanced - be it Jesus or Dalai Lama or Gandhi or Feynman, I'm pretty sure they didn't get to where they got by munching on magic pills. Of course, people on drugs may think they are one with the universe, but they also think that giant pink spiders are out to get them. I didn't say any of it in the discussion though because this spirituality business is so vague it is impossible to really prove somebody wrong, no matter how dumb they sound.

Then I recalled that various nutjobs - hippies, New Agers, ufologists etc. often claim that while high/meditating they not only became better human beings but also gained some mystical knowledge about the universe - usually revealed to them by aliens, dead ancestors or other spiritual entities. These people always claim they were given the answers to all possible questions - including scientific ones - but they invariably have nothing to show for it. They are the most enlightened human beings, yet somehow they fail to cure cancer, perform cold fusion, prove the Goldbach conjecture or do anything even remotely useful for that matter. When asked directly about something that can be verified, they either babble some mystical nonsense or are too high to understand the question or both. It seems like their infinite knowledge is restricted to subjects that cannot possibly be verified (like beings of the n-th density or life in the Andromeda galaxy) and occasionally conventional morality ("aliens told me that we should all get along"). When two such wackos meet they may be able to convince one another of their respective delusions but the (sane) rest of us know the truth: just because you feel wiser doesn't make you so, it's all an acid trip and it's all in your head.

Then it struck me. This is exactly how philosophy works.

*yes, it was a fb discussion - did you think i'm some freak who actually talks to people IRL?

Analiza techniczna po raz ostatni

2010-03-31T12:32:00.000-07:00

Nie mam już siły komentować tych wszystkich bredni, których uczy się studentów na wykładzie z AT, ale czuję, że powinienem jeszcze parę linków dorzucić dla pełnego obrazu. Zamieszczam poniżej wszystkie źródła, jakie znalazłem na temat dra Borowskiego i jego analizy technicznej. Kto sądzi, że Borowski na temat astrologii tylko żartuje, niech przeczyta i sam oceni.

Slajdy z wykładów, które komentowałem w poprzednich postach:

Teoria Ganna

Fibonacci i Fisher

Inne Teorie (astrologia!)

Książka Borowskiego - zdobyłem i mogę poświadczyć, że jest w niej to samo, co na wykładach, często słowo w słowo i wykres w wykres. Do wypożyczenia w BUW:

http://www.oe.pl/x_C_I__P_40116140__LL_0__PZTA_2DE.html

Już wcześniej linkowałem opis pracy doktorskiej:

http://nauka-polska.pl/dhtml/raporty/praceBadawcze?rtype=opis&lang=pl&objectId=27512

Znalazłem jeszcze jeden artykulik,

http://www.parkiet.com/artykul/839961,842346.html

"Praca badawczo-rozwojowa" Borowskiego:

http://nauka-polska.pl/dhtml/raporty/praceBadawcze?rtype=opis&lang=pl&objectId=562

Tu pojawia się ważne słowo - ermanometria. Sprawdźmy, co to za mądra "metoda badawcza":

http://bossa.pl/index.jsp?layout=2&page=0&news_cat_id=218

Obejrzyjcie koniecznie bibliografię!

Jeśli ktoś ma wątpliwości, czy ermanometria, to czasami nie jest jakaś poważna dziedzina wiedzy zapraszam stronę:

http://www.ermanometry.com/

gdzie można znaleźć oryginalne artykuły samego Williama Ermana.

Jakby tego wszystkiego było mało, dr Borowski uczy tego również na "kursie analityka giełdowego"

http://edustacja.pl/pl/szkolenia/58384/kurs-analityka-gieldowego-xii-edycja.php#pageTab=program

z planu wykładu jednoznacznie wynika, że ezoteryka to nie jest jakiś wątek poboczny, tylko zasadnicza część zajęć!

We wszystkich dostępnych mi publikacjach dra Borowskiego pojawiają się zabobony, a w żadnej z nich nie ma informacji, że to tylko żart. Oczywiście nie da się wykluczyć, że to wszystko wyrafinowany podstęp, a Borowski jest skrycie poważnym naukowcem. Na tej samej zasadzie można przypuszczać, że wróżbita, która stawia horoskopy w telewizji po północy tylko udaje że w to wierzy, a naprawdę jest racjonalistą i doskonałym biologiem molekularnym. W zasadzie możliwe, ale to nie zmienia faktu, że jest szarlatanem i szerzy ciemnotę.

Prawo pierwszej cyfry, niezmienniczość skalowania i szarlatani

2010-02-17T07:23:00.000-08:00

Obiecałem wyjaśnić, dlaczego ciągi geometryczne takie jak ciąg Fibonacciego (prawie geometryczny) lepiej nadają się do przybliżania wielkości fizycznych niż jakiekolwiek inne. To zagadnienie jest ściśle związane z prawem Benforda zwanym też prawem pierwszej cyfry i od tego właśnie zaczniemy.

Otwórz dowolną gazetę. Przeczytaj pierwszą liczbę mianowaną (czyli z jednostką), jaką znajdziesz. Może to być 16 - "policja skonfiskowała 16 kg kokainy" albo 143 - "skoczył 143 m" - cokolwiek. Weź pierwszą cyfrę znaczącą (czyli pierwszą, która nie jest zerem). Prawo Benforda mówi, że na:

30% jest to cyfra 1,

18% cyfra 2,

12% - 3

10% - 4

7,9% - 5

6,7% - 6

5,8% - 7

5,1% - 8

4,6% - 9

Małe cyfry są dużo bardziej prawdopodobne! Brzmi głupio, prawda? Sprawdźmy to. Pierwsze państwo, jakie mi przychodzi do głowy to Gabon. Wikipedia podaje:

powierzchnia: 267 667 km² - cyfra 2
liczba ludności: 1 454 867 - cyfra 1
PKB: 20,18 mld USD - cyfra 2

i jeszcze mnóstwo innych liczb, wśród których bardzo wiele zaczyna się cyfrą 1 i bardzo nieliczne cyfrą 9. To tylko kilka liczb - żaden dowód. Potrzeba większego zbioru. W bazie danych programu Mathematica 7 znajdują się 36362 francuskie gminy - począwszy od Paryża z 2138551 mieszkańcami, aż do Rochefourchat z 1 mieszkańcem. Poniższy wykres przedstawia częstość występowania różnych pierwszych cyfr wśród liczb ludności tych 36632 gmin:

Zgadza się fenomenalnie! Spróbujmy z innej beczki. Liczby ludności, powierzchnie i PKB 238 państw i terytoriów zależnych z bazy mathematici:

Tu już widać wyraźne odstępstwa, ale tego należało się spodziewać - próbka jest dużo mniejsza. W sieci można znaleźć jeszcze tysiące innych zbiorów, dla których sprawdza się prawo Benforda - ceny akcji, długości rzek, adresy, masy atomowe pierwiastków, odległości galaktyczne, stałe fizyczne, a nawet stałe matematyczne.Typowa pierwsza reakcja rozumnej osoby, która słyszy o tym prawie to: "To jakaś numerologia! Co mają cyfry wspólnego z wszechświatem? To nie ma prawa działać - przecież wystarczy zmienić jednostkę i wszystkie cyfry się pozmieniają!". To sensowne zarzuty. Ale na rzeczywistość nie ma się co obrażać - zamiast tego spróbujmy zrozumieć, dlaczego jest jak jest. Niestety będzie do tego potrzebna odrobina matematyki, a zawsze gdy się matematyczne zagadnienie tłumaczy szerokiej publiczności, to połowa nic nie rozumie, a druga połowa się nudzi. Mam nadzieję, że w przypadku poniższego tekstu będzie dokładnie na odwrót.

Długości rzek ani powierzchni państw nie da się wyliczyć tak, jak się oblicza trajektorię rakiety, dlatego potrzebujemy jakiegoś czysto matematycznego modelu, który będzie symulował liczby pojawiające się w gazetach. Zacznijmy naiwnie: potęgi dwójki. 2, 4, 8, 16... - jak dużo liczb z tego zbioru zaczyna się cyframi 1, 2, 3 ... 9? Okazuje się, że wśród pierwszych 10000 potęg 30% ma pierwszą cyfrę 1, 18% cyfrę 2, 12% cyfrę 3 itd. - dokładnie jak w prawie Benforda. Zauważmy, że po każdej potędze dwójki, która zaczyna się cyfrą 1 następuje taka, która zaczyna się cyfrą 2 lub 3. Po 16 jest 32, po 128 - 256, po 1024 - 2048. Stąd wniosek, że pierwsza cyfra 1 powinna występować tak samo często, jak cyfry 2 i 3 razem wzięte. Tak właśnie jest - 30%=18%+12%. Na tej samej zasadzie cyfra 2 występuje tak samo często, co cyfry 3 i 4. Dla prawa Benforda nie ma różnicy pomiędzy liczbą 16, 1600 i 1,6, dlatego umówmy się, że od tej pory wszystkie rozważane liczby będą w przedziale [1; 10] (16 to 1,6; 1024 to 1,024). Wiemy, że 30% potęg dwójki jest w przedziale [1; 2]. A ile z nich jest w [1,5; 2]? Okazuje się, że 12% - tyle samo, co w [3; 4]. Poniższy diagram pokazuje, ile potęg 2 (spośród pierwszych 30000) mieści się w przedziałach [1; 1,5], [1,5; 2] itd.. Prawdopodobieństwo, że losowa potęga 2 znajduje się w przedziale [4; 4,5] jest równe polu odpowiedniego słupka. Suma pól wszystkich słupków wynosi 1 (prawdopodobieństwo, że 2^n leży gdziekolwiek). Suma pól 2 pierwszych słupków wynosi tyle, co pole pierwszego słupka na wykresie z francuskimi gminami.

Jeśli będziemy brać coraz więcej potęg 2 i używać coraz mniejszej szerokości słupków, ten diagram będzie coraz bardziej przypominał linię ciągłą. W końcu dla nieskończenie cienkich słupków otrzymamy:

Pole pod wykresem tej funkcji jest nadal równe 1. Pole pomiędzy liczbami np. 6 i 7 jest takie samo jak poprzednio pole słupka nr 6 - 0.067 i takie samo jak suma pól słupków [6; 6,5] oraz [6,5; 7] 0.035+0.032=0.067. Funkcja, którą uzyskaliśmy to gęstość rozkładu prawdopodobieństwa dla naszego problemu. Wartość funkcji f(x) mówi, jak gęsto leżą potęgi 2 w pobliżu punktu x. Prawdopodobieństwo, że 2^n leży w przedziale [a; b] jest równe polu pod wykresem f(x) pomiędzy punktami a i b. Jeśli przedział [a; b] jest na tyle krótki, że f(a) niewiele różni się od f(b), to można to pole przybliżyć przez:

p([a; b]) = f(a) (b-a)

W przeciwnym przypadku trzeba umieć policzyć pole pod wykresem ściśle (całka). Jeśli tylko poznamy funkcję f, będziemy mogli odpowiedzieć na pytanie, skąd w prawie Benforda te konkretne liczby 30%, 18% itd..

Zauważyliśmy wcześniej, że prawdopodobieństwo, że liczba leży w [1; 2] jest takie samo jak prawdopodobieństwo, że leży w [2; 4]. Na tej samej zasadzie p([x,x+dx])=p(2x,2x+2dx)

czyli

f(x) dx = f(2x) 2 dx

czyli

f(x)=2 f(2x) *

Jaka funkcja spełnia takie równanie? Spośród funkcji ciągłych tylko funkcje f(x) = 0 i f(x) = const/x. Funkcja 0 odpada bo pole pod wykresem zawsze jest 0, funkcja const/x ma pole pod wykresem =1 pod warunkiem, że const=1/Ln(10). I to jest to! Gęstość rozkładu Benforda wynosi 1/(Ln(10) x). Pole pod wykresem tej funkcji na przedziale od 1 do 2 wynosi Ln(2)/Ln(10) = 0.30103. Pole na przedziale od n do n+1 -- Ln(n/(1 + n))/Ln(10) i takie właśnie jest prawdopodobieństwo, że liczba przeczytana w gazecie zaczyna się cyfrą n.

Wszystko to wygląda nieźle, ale nadal nie odpowiedzieliśmy na 2 pytania: dlaczego powierzchnie państw przestrzegają tego samego rozkładu, co potęgi 2 i dlaczego wszystko to nie zawali się, gdy zaczniemy mierzyć te powierzchnie w milach kwadratowych. Zbiór wszystkich potęg 2 nie zmienia się, gdy pomnożymy je wszystkie przez 2. Jeśli zbiór się nie zmienia, to i rozkład cyfr się nie zmienia i stąd dostaliśmy równanie f(x) =2 f(2x). Nietrudno się domyślić, że warunkiem aby rozkład się nie zmienił po pomnożeniu wszystkich liczb przez d jest równanie f(x)=d f(dx). Funkcja f(x) = c/x spełnia to równanie dla każdego d i jest jedyną funkcją o tej własności**! Co to oznacza po przetłumaczeniu na simple polish?

według rozkładu Benforda, n razy większe liczby występują n razy rzadziej albo inaczej mówiąc w przedziale [a; b] jest ich tyle samo, co w przedziale [na; nb]

liczba 2 nie jest w żaden sposób wyróżniona. Potęgi prawie*** każdej liczby mają tę samą własność: Fi, 532, Pi, pierwiastek z 6, -11

jeśli jakiś zbiór liczb spełnia prawo Benforda, to po zmianie jednostki(czyli pomnożeniu przez stałą) dalej będzie spełniał

jeśli jakiś zbiór liczb ma rozkład pierwszych cyfr inny niż Benforda, to po zmianie jednostki ten rozkład się zmieni

Całkowite długości granic wszystkich państw, wyrażone w kilometrach spełniają nieźle prawo Benforda. Zmiana jednostki na mile morskie niczego nie psuje:

Jest to jeszcze bardziej uderzające, gdy użyjemy większego zbioru. Rozkład pierwszych cyfr dla liczb ludności francuskich gmin przed i po pomnożeniu przez Pi:

Gdyby natomiast pierwsze cyfry były wszystkie tak samo częste (jak można by naiwnie sądzić), to po zmianie jednostki przestałoby to być prawdą - jednostka kilometr byłaby wyjątkowa. Do wykresów poniżej wziąłem 10000 liczb o cyfrach rozłożonych równomiernie, a następnie przeliczyłem wszystkie na mile morskie.

Powiedzmy to jeszcze raz:

Rozkład c/x jest jedynym, który nie zmienia się przy zmianie jednostki.

Ta własność nazywana jest niezmienniczością skalowania.

Dokładnie ona jest powodem, dla którego liczby z tablic fizycznych pasują do tego rozkładu: gdyby wszystkie liczby z tablic poprzeliczać na jednostki anglosaskie albo starogermańskie albo jakiekolwiek inne, rozkład cyfr nie powinien się zmienić, bo stałe fizyki nie powinny wyróżniać żadnego układu. Jest tylko jeden rozkład, który spełnia ten postulat - rozkład Benforda. Ktoś mi zarzuci, że to nie jest ścisły dowód. Nie jest, bo to nie jest ściśle prawda. W wielu sytuacjach prawo Benforda nie może działać i nie działa:

wzrost ludzi - prawie zawsze zaczyna się cyfrą 1. W przeciwieństwie do np. liczb ludności państw, wzrosty ludzi zmieniają się w bardzo niewielkich granicach. Nie ma ludzi 10 razy wyższych od innych - nie ma mowy o niezmienniczości skalowania.

numery telefonów - nie są wielkościami niczego, tylko ciągiem cyfr. Nie ma powodu aby zbiór numerów telefonów miał się nie zmienić pomnożony prze 52

liczby porządkowe - np. lokaty Małysza w kolejnych konkursach - j.w.

Mimo, że kolejne lokaty Małysza, wzrost ludzi, kolejne połowy dorsza w Bałtyku itd. nie są z różnych powodów scale invariant, to zbiór utworzony z tych wszystkich liczb zebranych do kupy najczęściej już taki jest. Dlatego właśnie, że są to liczby z różnych dziedzin i z różnymi jednostkami, nie ma powodu aby wyróżniały jakąś skalę tzn. aby pomnożone przez 17 miały inny rozkład niż pomnożone przez Pi. Istnieją też sytuacje, w których prawo Benforda jest spełnione ściśle****:

startujemy od dowolnej liczby x różnej od 0. Co minutę w zależności od wyniku rzutu monetą mnożymy x przez 1.1 albo przez 0.7. W tej sytuacji przez 30% czasu pierwsza cyfra liczby x będzie 1, przez 18% 2 itd.

tak samo jak wyżej, ale tym razem mnożymy przez liczbę z np. rozkładu normalnego

startujemy ze zbiorem 10000 liczb różnych od 0. Co minutę losujemy 2 z nich - a i b, a następnie zamiast a i b wpisujemy na listę ab oraz a/b (albo ab i a, bez różnicy). Po upływie dostatecznie długiego czasu nasze 10000 liczb dostosuje się do rozkładu Benforda

losujemy dwa punkty a, b z odcinka [0; 1]. Z przedziału [a; b] losujemy dwie liczby x, y. Ilorazy x/y spełniają ściśle prawo Benforda

kolonia bakterii rośnie wykładniczo tzn. podwaja się w stałych odstępach czasu. W losowych momentach zapisujemy, ile aktualnie jest bakterii. Zapisane liczby spełniają ściśle.

Teraz już można odpowiedzieć na pytanie z poprzedniego odcinka. Ciągi geometryczne (np. potęgi 2) mają rozwinięcia dziesiętne o rozkładzie Benforda. Liczby w przyrodzie, w gazetach oraz na giełdzie tak samo. Dlatego właśnie ciągi geometryczne lepiej nadają się do przybliżania wielkości fizycznych niż np. liczby równomiernie rozłożone na całym przedziale [1; 10]. Potęgi 2, 7, Fi itd. zagęszczają się tak samo jak liczby z tablic w pobliżu 1 i to dokładnie w tej samej proporcji: n razy większe liczby występują n razy rzadziej. Myślę, że to może być powód dla którego szarlatani-nieucy w rodzaju Carolana i Fishera dochodzą do wniosku, że liczby Fibonacciego (lub pierwiastki z nich) są magiczne. Liczby Fibonacciego jako ciąg geometryczny nieźle dają się dopasować do liczb z giełdy, a o tym, że potęgi liczby 1,234 pasowałyby równie dobrze skąd mają biedacy wiedzieć.

Powyższe rozumowanie odnosi się do rozwinięć dziesiętnych liczb, a nie do samych liczb, ale numerologom właśnie tyle wystarcza aby coś "dopasować" - 1,618 miesięcy, 1618 dni, czy 161,8 tygodni to im bez różnicy. Rozkład "całej" liczby nie może być niezmienniczy ze względu na skalowanie, bo zasada "w przedziale [a; b] tyle samo, co w przedziale [na; nb]" prowadzi do tego, że całkowite prawdopodobieństwo staje się nieskończenie duże*****. Mimo to w przyrodzie wiele rozkładów jest chociaż w przybliżeniu niezmienniczych tzn. ich gęstość jest ~1/x np. na przedziale [10; 10^6], a potem spada do 0. W takim przypadku prawo Benforda dla rozwinięć dziesiętnych jest automatycznie spełnione. Ale to temat na innego posta (albo dysertację).

Na zakończenie największy test prawa Benforda jaki znam: 4 pierwsze cyfry 200 mln. stałych matematycznych z bazy odwrotnego kalkulatora symbolicznego. Widoczne nierówności biorą się stąd, że tam jest 10000 binów (!) - w rzeczywistości zgodność z prawem Benforda jest tu lepsza niż w jakimkolwiek przykładzie, który wcześniej podałem.

*przemyśl to czytelniku, bo to najważniejsza część rozumowania

**tym razem nawet nie trzeba zakładać, że jest ciągła. Podstaw w równaniu d = 1/x

***w sensie Lebesgue-a

****pierwsze 3 fakty łatwo udowodnić korzystając tylko z faktu, że rozkład 1/x jest jedynym rozkładem niezmienniczym ze względu na skalowanie

*****a mówiąc po naszemu, funkcja 1/x nie daje się unormować

Dyrdymałki z Analizy Technicznej część 2

2010-02-14T06:17:00.000-08:00

Dzisiejszy odcinek sponsorują litera fi i liczba 18. Kolejna porcja slajdów z wykładów z Analizy Technicznej dra Krzysztofa Borowskiego. Tym razem o teoriach Carolana, Fishera i Ganna. Jeśli ktoś ma wątpliwości, czy to wszystko nie żart, odsyłam do pracy doktorskiej dra Borowskiego pod kierunkiem profesora Jerzego Nowakowskiego:

http://nauka-polska.pl/dhtml/raporty/praceBadawcze?rtype=opis&lang=pl&objectId=27512

oraz książki o tych teoriach, którą obaj panowie popełnili:

http://www.oe.pl/x_C_I__P_40116140__LL_0__PZTA_2DE.html

Pierwszy slajd:

Teoria Carolana

Jeszcze nie wiem, o co chodzi, a już mi się podoba.

Co oddziałuje na inwestorów

Także Carolan w swojej książce podkreśla wagę związków zachodzących między zachowaniami poszczególnych inwestorów a odpowiednio:
Oddziaływaniem Księżyca
Oddziaływaniem Słońca

Nie da się ukryć, że nasze życie jest zorganizowane w cyklu dobowym i w mniejszym stopniu miesięcznym (np. wypłaty), co odbija się również na giełdzie. Jednak chodzi tu o miesiąc kalendarzowy, a nie księżycowy. Mimo długich poszukiwań NIE znaleziono dowodów na istnienie związku między fazami Księżyca i zachowaniem ludzi.

http://en.wikipedia.org/wiki/Lunar_effect

Jeśli ktoś mimo wszystko obawia się, że pełnia Księżyca wpłynie na jego decyzje inwestycyjne, jest na to prosta rada: nie handluj akcjami nocą pod gołym niebem na wsi. Jedyne "oddziaływanie Księżyca" jakie mogłoby POTENCJALNIE wpływać na ludzkie umysły, to jego światło. Oddziaływanie grawitacyjne jest po pierwsze za słabe, a po drugie działa przez cały miesiąc, a nie tylko w czasie pełni (w nowiu Księżyc też jest na niebie, tylko nie świeci).

Oddziaływaniem innych planet

Nawet nie zamierzam zaszczycić tej propozycji ripostą.

W kalendarzu spiralnym udało się Carolanowi połączyć astrologię z numerologią (a co się będzie porządna pseudonauka marnować):

Złoty stosunek i liczby Fibonacciego pojawiają się w przyrodzie dość często, a w złych powieściach i w wypocinach pseudonaukowców jeszcze częściej. W przyrodzie wszystkie te liczby są bezwymiarowe: albo stosunek długości tego do szerokości owego wynosi 3,721 cm/2,3 cm = 1,618 albo kwiatek X ma 55 płatków, a Y - 34. Natomiast pseudonaukowiec bierze taką liczbę i mnoży przez wziętą z sufitu jednostkę aby otrzymać coś takiego:

Trudno mi uwierzyć, że można być takim idiotą, żeby wierzyć iż mur berliński czekał specjalnie na PIERWIASTEK z 26 liczby Fibonacciego miesięcy synodycznych aby upaść. Tzn. oczywiście MOŻNA być takim idiotą, ale nie posądziłbym takiej osoby o umiejętność zawiązania butów nie mówiąc o pisaniu książek.

Tekst na slajdach nic nie mówi o teorii Fishera, ale rysunki tak:

Podpis pod górnym lewym wykresem brzmi: "Ropa naftowa - układ tygodniowy, lipiec 89 -czerwic 92. Spirala o ognisku A i początku B ujawnia doskonałą symetrię rynku. Źródło: Robert Fisher Research, Chicago". To jest niezły znak rozpoznawczy szarlatanów, że publikują się sami. Ale do rzeczy:

nie wiadomo, co to jest "doskonała symetria rynku", podejrzewam, że ma to jakiś związek z punktami przecięcia "spirali" z wykresem.
jak zwykle jednostki. Na jednej osi dolary, na drugiej tygodnie. Rysowanie spirali logarytmicznej na tym wykresie NIE MA SENSU bo wystarczy zmienić skalę na jednej osi i spirala przestanie być spiralą.
ta krzywa przecina się z wykresem nieskończenie wiele razy - na wykresie pokazano tylko kilka przecięć
początek krzywej i jej skalę można dobrać na nieskończenie wiele sposobów

Podobnie jak to jest z wróżeniem z fusów, można to zrobić na tyle sposobów (wybór skali na osiach, wybór początku spirali, wybór punktów przecięcia), że każdemu można wywróżyć to, co się chce.

W tym samym wykładzie znalazły się jeszcze dwa slajdy, których nie potrafię przypisać do żadnej teorii, ale są świetne więc je przytoczę:

Współczynniki Fibonacciego występują także w okresach orbitalnych planet naszego układu słonecznego.

Bzdura.

Odległość księżyców od planety, wokół której krążą (dla systemów planetarnych o więcej niż jednym księżycu), pozostają w proporcjach opisanych przez odpowiednie potęgi liczby fi.

Weźmy np. dwa kolejne księżyce Urana - Kresydę i Desdemonę. Stosunek promieni orbit wynosi 0.99. Jaka to potęga liczby fi?

W rzeczywistości ten stosunek wynosi 0.723 , a nie 0.618. Nawet XVIII-wieczny empiryczny wzór Titiusa-Bodego

http://pl.wikipedia.org/wiki/Reguła_Titiusa-Bodego

daje lepsze przybliżenie - 0.7, a ponadto działa też dla innych planet, gdzie złoty stosunek zawodzi całkowicie - Merkury i Wenus - 0.523. Według moich obliczeń podobne zmyślone ciekawostki na temat liczby fi stanowią dokładnie 0.618 wszystkich wystąpień tej liczby w literaturze.

Te astronomiczne bzdury nie mają żadnego związku z AT, ale pokazują rzetelność tych "naukowców" co wymyślają setną teorię o tym jak to giełdą rządzi Fibonacci albo inny kod Nostradamusa. Algorytm jest taki: weź dwie liczby i podziel. Jeśli wynik jest plus-minus 30% równy 1.618 to odkryłeś uniwersalne prawo wszechświata. Jeśli nie jest, to weź nowe dwie liczby.

Teorii Ganna jest poświęcony cały wykład, ale znów wybieram tylko najsmaczniejsze kawałki:

W. D. Gann był twórcą technik będących połączeniem kątów geometrycznych z danymi cenowymi i szeregami czasowymi.

Był przekonany, że istnieje idealna równowaga między upływem czasu a zmianami cen występuje na rynku kapitałowym.
Taka równowaga ma miejsce gdy ceny rosną lub spadają pod kątem 45 stopni w stosunku do osi czasu. Jest to tzw. kąt 1*1 (jednostce upływu czasy towarzyszy zmiana ceny o jednostkę).

Jaką jednostkę ośle? Przecież zależnie od jednostki czasu i od waluty KAŻDY wzrost może być wzrostem 1*1.

Linie kątów Ganna wykreśla się pomiędzy istotnymi minimum i maksimum cenowym i prowadzi się je pod różnymi kątami.

...

Jeśli zatem rynek osiągnął istotny szczyt na poziomie X jednostek pieniężnych, należy odmierzyć od tego momentu 100 dni, tygodni, miesięcy lub lat, uzyskując w ten sposób daty potencjalnych punktów zwrotnych na rynku.

No to przynajmniej się wyjaśniło o jaką jednostkę chodzi - dowolną.

No i zdziwienie: jak się narysuje linie pod kątami co 10 stopni, to zawsze któraś mniej więcej trafi.

Kwadrat Ganna

Kwadrat Ganna jest metodą wyznaczania poziomów przyszłego oporu lub wsparcia.
Polega ona na odmierzaniu pewnych jednostek czasu od historycznie najniższego poziomu ceny danego aktywu.
Cena wyjściowa zostaje umieszczona w środku kwadratu, po czym zgodnie z ruchem wskazówek zegara wprowadza się kolejne ceny systematycznie wzrastające o pewną stałą wielkość (skok ceny).
Liczby wypadające w ramionach krzyża powstałego z poziomych i pionowych linii przecinających się w środku kwadratu, stanowią najbardziej prawdopodobne obszary zatrzymania ceny w przyszłości.
Pewną modyfikacją tej metody jest wykorzystywanie na wykresie kwadratu kardynalnego również linii ukośnych (przekątnych) wyznaczających potencjalne punkty zwrotne.
Punkty znajdujące się w niebieskich polach stanowią najważniejsze poziomy oporu.

Są jeszcze trójkąt, koło i heksagon Ganna.

WTF?! Nie wiem, co to jest, ale jeszcze lepiej wyglądałoby z martwym kotem i czarnymi świecami w wierzchołkach.

Cykle Ganna

Szczególną rolę w teorii Ganna odgrywa podział koła na 360 stopni.
Harmonia pełnego okręgu została wykorzystana do wyznaczenia przyszłych punktów zwrotnych rynku. Gann odliczał do przodu:
30, 45, 60, 72, 91, 121, 152, 182, 213, 243, 273, 304, 335 i 360 dni lub stopni od istotnych dołków lub szczytów, uzyskując w ten sposób potencjalne punkty zwrotne (liczby wytłuszczone miały dla niego szczególne znaczenie)[1].
Podkreślenie - oryginalne. Dni lub stopni. Nieźle.
Najważniejszy moment przypada według niego dokładnie po upływie roku kalendarzowego od lokalnego ekstremum.
Metoda Ganna sprawdzała się najlepiej na rynkach produktów rolnych, które są w oczywisty sposób powiązane z cyklami pór roku.

Istotne dni zmiany trendu mogą przypadać także po upływie okresu czasu mierzonego od istotnego szczytu lub dołka, będącego wielokrotnością liczby 7.
Z uwagi na fakt, że tydzień liczy 7 dni, a kwadratem tej liczby jest 49, to najważniejsze odwrócenia trendów obserwowane na rynku, znajdują się w odległości do 49 do 52 dni od początku ruchu.

Powinno być: 49 dni kwadratowych. Wtedy to miałoby sens. Prawie.

Szczególne znaczenie mają wg Ganna punkt zwrotne położone w odległości 7 miesięcy od kluczowego ekstremum cenowego.
Nie należy też jego zdaniem lekceważyć istotnych rocznic ważnych szczytów lub dołków.
Trzeci szereg, z którego korzystał Gann był oparty na kwadratach liczb od 1 do 12 tj.: 1, 4, 9, 16, 25, 36, 49, 64, 81, 100, 121, 144.
Szereg ten był pierwowzorem dla stworzonej później metody Fischera – Rysunek powyżej.
Następnym ciągiem liczb jaki znajdujemy w opisach metod wykorzystywanych przez Ganna jest podwojenie i potrojenie poprzednika.
Odległości potencjalnych punktów zwrotnych od dnia istotnego ekstremum cenowego wynoszą w dniach:
1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256, 512, 1024 ...
1, 3, 9, 18, 27, 81, 243, 729, 2187, 6561 ...

To chyba miały być potęgi 3, ale nawet tego nie umiał zrobić dobrze...

Odwrócenie trendu jest bardzo prawdopodobne jeśli jednocześnie zbiegają się co najmniej trzy okresy mierzone w identycznych jednostkach (dni, tygodnie lub miesiące).
Od kluczowych punktów zwrotnych w przeszłości (niezależnie czy są to dołki czy też szczyty) odlicza się okresy równe kolejnym liczbom ciągu Fibonacciego.
Podsumowując odwrócenia trendu należy spodziewać się po liczbie dni, tygodni lub miesięcy:
kwadracie liczby naturalnej, podzielnej przez 7, potędze 2, potędze 3, liczbie Fibonacciego, l00, jednej z liczb
30, 45, 60, 72, 91, 121, 152, 182, 213, 243, 273, 304, 335 i 360
lub podwojeniu albo potrojeniu którejkolwiek z powyższych. Czyli zawsze. Trudno się nie zgodzić z Gannem.

Jakby tego było mało Ganna można połączyć z deklinacjami Wenus i Urana:
Jak się te wszystkie ciągi liczbowe, planety linie, kąty naniesie na jeden wykres to powstaje coś takiego:
I wszystko jasne!

Z tej całej żenady można jednak wynieść jakąś lekcję. Liczby Fibonacciego (wszyscy), pierwiastki z liczb Fibonacciego (Carolan), potęgi 2 i 3 (Gann) oczywiście nie rządzą odległościami w astronomii ani okresami czasu w historii i na giełdzie, ale z jakiegoś powodu podejrzanie dobrze można nimi te wielkości przybliżać. Wszystkie te ciągi, to ciągi wykładnicze (liczby F to praktycznie potęgi liczby fi). Wydaje się, że uprawiając swoją pseudonaukę Carolan, Fisher i Gann nieświadomie natknęli się na autentyczne prawo przyrody, które mówi, że bardzo wiele rozkładów fizycznych wielkości daje się przybliżyć rozkładem 1/x. 1/x to rozkład jaki mają liczby wyciągane w losowych momentach z ciągu wykładniczego. O tym, dlaczego tak jest, o niezmienniczości skalowania i o tym, dlaczego małe cyfry są bardziej popularne niż duże napiszę wkrótce.

Dyrdymałki z Analizy Technicznej część 1

2010-02-10T01:54:00.000-08:00

Wpadły mi w ręce slajdy do wykładu z Analizy Technicznej prowadzonego przez dra Krzysztofa Borowskiego na SGH. To że czubków na świecie nie brakuje, to żadna nowość, ale że można mieć stopień naukowy i na państwowej uczelni wykładać ezoterykę, to był dla mnie szok. Wykład jest pełen numerologii, astrologii i całkowitego niezrozumienia elementarnej matematyki. Poniżej zamieszczam najbardziej malownicze cytaty ze slajdów z moim komentarzem. Początkowo myślałem, że cytaty są tak absurdalne, że komentarz jest zbędny, ale chyba jednak nie. Te głupoty nie wymyślają się same, a to znaczy, że istnieją ludzie gotowi wziąć je na poważnie. Dodam jeszcze, że analiza techniczna to niedonauka, która usiłuje na podstawie zachowania wykresów giełdowych w przeszłości przewidzieć ich zachowanie w przyszłości. Jedziemy:

Model D. Bradleya

Model D. Bradleya oparty jest na relacjach kątowych między planetami (są to tzw. aspekty) a ich wpływem na zachowanie uczestników rynków kapitałowych, a zwłaszcza akcji notowanych na Wall Street.

"Gdyby zebrać dziesięciu najmądrzejszych ludzi na Ziemi i kazać im wymyślić najgłupszą rzecz jaka istnieje, nie wymyśliliby nic głupszego niż astrologia" - David Hilbert. Hilbert najwyraźniej nie słyszał o astroanalizie technicznej.

Autor metody stworzył formułę matematyczną obliczającą skumulowany potencjał wszystkich aspektów planetarnych systemu słonecznego z wykorzystaniem wag odległości planet od ich istotnych aspektów.

Nie wiem, co to znaczy, ale zwykle zaraz po tym zdaniu następuje "spotkasz wysokiego bruneta o ciemnych oczach...".

Moment czasu, w którym planety ustawiają się w ściśle określony sposób charakteryzuje się większym prawdopodobieństwem wystąpienia zmiany dotychczasowego trendu.
Metoda Bradleya znalazła zastosowanie w dwu programach komputerowych: Quick Harmonic Trader oraz Galactic Trader.

No skoro napisali program, to coś w tym musi być.

Objaśnienia:

Rysunek przedstawia wykres ceny kontraktu terminowego na dostawę soji z listopada 1996 r. wraz z naniesionymi nań liniami:
Liniami wsparcia występującymi co 24 centy z uwagi na fakt, że podział kąta pełnego tj. 360 stopni przez 15, dokonany po raz pierwszy przez Ganna daje w rezultacie taki właśnie wynik. Z zapisków tego legendarnego gracza wiadomo, że taki podział szczególnie przypadł mu do gustu. Linie wsparcia na rysunku mają przebieg zbliżony do horyzontalnego.

To jest brednia na tylu poziomach, że nie wiem od czego zacząć. Spróbuję w punktach:

Po raz pierwszy podzielił kąt pełny na 15 części? Naprawdę? Ja przed chwilą po raz pierwszy pomnożyłem 7 przez 19. Chyba to opatentuję.
Może Gann nie był pierwszym człowiekiem, który podzielił 360 stopni przez 15, ale za to jest najprawdopodobniej pierwszym, który uzyskał w wyniku 24 CENTY. Dokładnie tak. 360 stopni : 15 = 24 centy. Humaniście może się wydawać, że to "tylko" jednostka - parę literek się nie zgadza i tyle. Ale 360 stopni to jest to samo co 2 Pi, zatem może powinno być 2 Pi : 15 = 0.41? A może 1000 gradusów : 15 = 67 ? A może nie centów, tylko dolarów albo złotych? Dobierając odpowiednie jednostki miary kąta albo odpowiednie jednostki monetarne, możemy uzyskać KAŻDĄ liczbę zamiast 24. Jak ktoś nie rozumie, że nie można przeliczać stopni na dolary, to nie ma kwalifikacji, żeby wydawać resztę w warzywniaku, nie mówiąc o inwestowaniu na giełdzie!
"szczególnie przypadł mu do gustu" - no to ma sens! Pan X miał szczęście na giełdzie i lubił "Parszywą dwunastkę", więc liczba 12$ sprawi, że wzbogacę się na giełdzie. Sprytne rozumowanie. Jak na trzylatka.

Linie cen planet skorelowane wraz długością geocentryczną Saturna. Z uwagi na fakt, że planeta ta porusza się bardzo wolno przez Zodiak, tworzy ona na wykresie linie ukośne o nieznacznym kącie nachylenia w stosunku do osi poziomej.

"Linie cen planet"? "Skorelowane"? "Długość geocentryczna Saturna"? Człowieku, czy ty to tłumaczyłeś translatorem z japońskiego? Długość geocentryczna to jest współrzędna punktu na powierzchni Ziemi. Saturn nie ma żadnej.

Linie ceny planetarnej dla heliocentrycznej długości Marsa. Planeta ta charakteryzuje się znacznie szybszym ruchem przez Zodiak, w związku z tym na rysunku utworzy ona linie ukośne o nieco większym nachyleniu do osi poziomej, które będziemy nazywać diagonalnymi.

Nie ma czegoś takiego jak "długość heliocentryczna". Albo używaj tych samych terminów co (zdrowa psychicznie) reszta ludzkości, albo zdefiniuj, o co ci chodzi.

Objaśnienia

Rysunek przedstawia tzw. geocentryczne koło planetarne stworzone na dzień 26 marca 1998 r. tj. jedną sesje po silnym spadku indeksu S&P. W jego środku umieszczona została Ziemia, a na obrzeżach poszczególne ciała niebieskie naszego Układu Słonecznego, oznaczone odpowiednimi literami np. M - Merkury, V – Wenus, R -Mars i T – Księżyc itd. Wewnętrzne koło reprezentuje zegar ziemski. Linia pogrubiona oznacza godzinę 16.15 tj. moment zamknięcia notowań indeksu w Nowym Yorku.

12-godzinny zegar nałożony na układ słoneczny. Ja chyba śnię. Twórca pierwszego mechanicznego komputera Charles Babbage zapytany przez członka Izby Lordów: "Czy kiedy włożymy do maszyny nieprawidłowe liczby, dostaniemy na wyjściu prawdziwe odpowiedzi?", odrzekł "Nie jestem w stanie pojąć, jakiego rodzaju pomieszanie pojęć mogło spowodować takie pytanie.". Jestem tu w podobnej sytuacji. Jak można nie rozumieć, że nasze ziemskie pół doby nie ma żadnego związku z położeniami planet na ekliptyce? Gdyby starożytni Grecy mieli inny kaprys, mielibyśmy podział doby na 3 części po 8 godzin i wskazówka godzinowa okrążałaby zegar 3 razy dziennie. Albo 4, albo tylko raz. Również umieszczenie początku skali - godziny 12 jest całkowicie arbitralne, bo gdzie w kosmosie jest godzina 12? Dzięki tej niejednoznaczności, można koło planetarne zawsze narysowac tak, żeby wyszło, to, co chcemy. Jedyne, co łączy zegary analogowe i orbity planet, to fakt, że są w miarę okrągłe. Na tej zasadzie można by w to koło planetarne jeszcze wcisnąć rycerzy okrągłego stołu, tort urodzinowy i wykres kołowy z poglądami politycznymi Duńczyków.

W kole geocentrycznym wykreśla się takie figury jak: trójkąty, kwadraty, pentagony i heksagony. Wzorem o kluczowym znaczeniu w naszym przykładzie jest tzw. wielki krzyż (prostokąt). W jego wnętrzu znajduje się: linia zamknięcia sesji w Nowym Jorku, dwie fazy Księżyca oraz planety: Wenus, Uran, Jupiter i Pluton. Drugi wzór stanowi formacja zwana „Y” (yod lub yoda). Jedno jej ramię zawiera planety: Uran, Neptun i Wenus. Drugie – Saturna, Marsa, Merkurego i Słońce.

Kto normalny mówi "pentagony i heksagony" zamiast pięciokąty i sześciokąty?

Kosmologiczna interpretacja położenia planet wskazuje na istotny punkt zwrotny.

Czy ty cymbale w ogóle wiesz, co to jest kosmologia, czy po prostu użyłeś pierwszego przymiotnika, jaki ci się skojarzył z kosmosem?

Wpływowi planet na zachowanie inwestorów poświęcono stosunkowo dużo pozycji zwracając uwagę, że oprócz Księżyca także i one silnie oddziałują na ludzkie emocje

Siła grawitacji Neptuna działająca na twoje ciało jest mniej więcej taka, jak siła grawitacji kilogramowego odważnika, który masz na wyciągnięcie ręki i duuużo mniejsza niż siła grawitacji nowego budynku, który wybudowano po drugiej stronie ulicy. Neptun jest widoczny tylko przez mocne teleskopy i to jego światło to jest jedyne oddziaływanie tej planety, jakie można odczuć na Ziemi mimo nieprawdopodobnie wyrafinowanych przyrządów pomiarowych jakimi dysponuje współczesna fizyka. Ale masz rację. Myśl dalej, że jesteś w stanie odczuć oddziaływanie planet za pomocą łupania w kościach.

Ponadto wiele firm korzysta także z usług astrologów, którzy na podstawie układu planet prognozują wydarzenia gospodarcze[2]. „Chodzi tu przede wszystkim o wzajemne położenie Jowisza i Saturna. Np. razem z koniunkcją obydwu planet w Strzelcu w 1983 r. rozwój gospodarczy uległ przyspieszeniu. Od stycznia do sierpnia następnego roku Jowisz, Saturn, a także Neptun i Mars tworzyły negatywne aspekty, czego odbiciem był spadek notowań na giełdach. Kiedy w 1985 r. Jowisz znalazł się w pozytywnych aspektach z Uranem i Plutonem, wzrosły również notowania giełdowe.”[3]

Czyli nie podaż i popyt, nie wojny, klęski żywiołowe, wynalazki, traktaty, fuzje i nowe produkty decydują o tym, co się dzieje na giełdzie, tylko Jowisz i jego aspekty. Obecny kryzys też zawdzięczamy nie bankom, które pożyczają pieniądze, których nie mają i nie Amerykanom, którzy wydają więcej niż zarabiają tylko niewidocznym punkcikom daleko na niebie. Brawo. Jeżeli z uczelni takich jak SGH wychodzą ludzie z tak żałosnym pojęciem o rynku i jego prawach, to powinniśmy wszyscy bać się o nasze pieniądze, którymi rozporządzają fundusze emerytalne zatrudniające tych ludzi.

Obecnie wykonuje się także horoskopy dla poszczególnych giełd światowych, które mają wychwycić korelację odmienną w stosunku do światowej.[4]

To nieprawda, że astrologia nie może się przydać na giełdzie. Istnieją conajmniej 2 sposoby aby ją wykorzystać:

Jeżeli odpowiednio wielu inwestorów zacznie korzystać z tego samego horoskopu, znając ten horoskop można na nich zarobić. Wystarczy kupować zawsze to, co oni sprzedają i na odwrót. Kiedy banda imbecyli zaczyna sprzedawać akcje firmy nie z powodu pogorszenia jej kondycji, tylko dlatego, że Pluton wszedł w koniunkcję z Uranusem, ceny akcji spadają i można je nabyć poniżej wartości.

Drugi sposób, to dowiedzieć się, którzy maklerzy i którzy prezesi firm korzystają z usług astrologów i nie powierzać im pieniędzy/sprzedawać ich akcje.

CDN

test

2010-02-10T01:27:00.000-08:00

(*to jest lista {argument, wartosc}*)

lista = {{0, 0}, {0.3, 0.8}, {0.4, 0.3}, {0.8, 0.4}, {1, 1}, {0.2,

0.5}, {0.6, 0.5}, {0.1, 0.2}, {0.9, 0.3}, {0.97, 0.8}};

(*to jest wielomian, który przyjmuje wybrane wartości w wybranych \

punktach*)

funkcja[lis_] :=

Sum[Product[(x - lis[[j]][[1]])/(lis[[i]][[1]] - lis[[j]][[1]]), {j,

1, i - 1}] Product[(x - lis[[j]][[1]])/(lis[[i]][[1]] -

lis[[j]][[1]]), {j, i + 1, Length[lis]}] lis[[i]][[2]], {i, 1,

Length[lis]}]

g[x_] = funkcja[lista];

(*funkcja fun to n-ta iteracja g[x]*)

fun[n_, x_] := g[fun[n - 1, x]]; fun[1, x_] = g[x];